Intussen bijna vier jaar geleden stapte Micky Woodrow in het vliegtuig naar Amerika, op zoek naar een combinatie van voetbal en studie. Hij vond zijn uitdaging bij Thomas College. Wat begon als een nieuwsgierige klik op een Instagram-advertentie, groeide uit tot een avontuur dat hem als speler én als persoon compleet veranderde.

“Ik was bijna klaar met mijn havo en keek naar hbo-opleidingen, maar niets sprak me echt aan,” vertelt Micky. “Voetbal is altijd mijn passie geweest. Toen ik die advertentie zag over studeren en voetballen in Amerika, dacht ik meteen: dit is iets voor mij.” Na een gesprek en deelname aan de Soccer Showcase was hij overtuigd: “Ik wilde niets anders meer.”

De sprong naar het onbekende

Na de nodige voorbereiding en het traject, begon op Schiphol het echte avontuur, al voelde het nog onwerkelijk. “Ik was nerveus, maar vooral super enthousiast. Nieuwe mensen, een nieuwe cultuur… en ik kende helemaal niemand.” Dat veranderde snel. “Ik maakte meteen vrienden, en met sommige jongens heb ik nu nog steeds een band voor het leven.”

Die stap naar Amerika was voor Micky meer dan alleen voetbal. “Ik wilde in een professionele omgeving spelen. De faciliteiten en mentaliteit hier spraken me enorm aan.” Ook op studiegebied viel alles op z’n plek: “Criminal justice paste precies bij mijn interesses.”

De eerste periode was wennen. Niet alleen aan het tijdsverschil en het gemis van thuis, maar ook op het veld. “In Nederland ligt de focus meer op techniek en tactiek. Hier draait het veel om fysiek en snelheid.” Toch paste hij zich snel aan. “Je leert jezelf én je team beter maken.”

Wat hem het meest opviel, was de intensiteit. “Tijdens pre-season trainden we soms twee keer per dag én hadden we een gymsessie. Dat is echt anders dan in Nederland.” Ook het leven op campus maakte indruk: “Je eet samen, ziet iedereen door de dag heen. Dat teamgevoel is moeilijk te beschrijven.”

Een tweede familie

Dat teamgevoel groeide uit tot iets groters. “Het voelt als een tweede familie. Iedereen staat voor elkaar klaar.” In zijn laatste jaar werd Micky zelfs captain. “Dat was een heel speciaal moment voor mij.”

Ook het niveau van college soccer verraste hem. “Het wordt vaak onderschat, maar het is echt hoog. Iedereen is fysiek sterk en wil winnen.” Die winnaarsmentaliteit voelde hij vooral tijdens grote wedstrijden. “Als de hele school achter je staat, geeft dat echt vleugels.”

Herinneringen voor het leven

Een van zijn mooiste herinneringen? “Met het team naar Nederland en Duitsland tijdens Spring Break. Mijn vrienden uit Amerika ontmoetten mijn vrienden van thuis en andersom, dat vergeet ik nooit meer.”

Nu zijn college-avontuur ten einde loopt, kijkt Micky vooruit. “Ik ben in gesprek om weer bij mijn oude club te gaan spelen, naast mijn werk.” Maar wat hij het meest meeneemt, zit niet in prijzen of statistieken. “De vriendschappen en herinneringen. Die blijven voor altijd.”

Als hij één advies mag geven aan jonge voetballers, hoeft hij niet lang na te denken: “Ga uit je comfortzone en jaag je dromen na. Juist in het onbekende leer je het meest. Na vier jaar kom je terug als een completer persoon.”

Wil je net als Micky voetbal en studie combineren in Amerika? Plan vrijblijvend een kennismaking met ons in!